21. BÖLÜM- TEHLİKE MATİNESİ
21. BÖLÜM- TEHLİKE MATİNESİ ‘’Evren atomlardan değil, hikayelerden oluşur.’’ Sessizlik, en dürüst şeydir. İnsanlar konuşur, yalan söyler. Duvarlar susar. Ben duvarlara daha çok güvenirim. Nefesimi sayıyorum. Bir, iki… Düzensiz. Her seferinde aynı şey olur. Önce göğüs kafesim hızlanır, sonra her şey netleşir. Sanki dünya bulanık bir camın arkasındayken biri o camı siler. Adımı kendim seçtim, Mavi. Herkes karanlığı siyah sanır ama karanlık Mavi’dir. Soğuk, derin, boğar ama bağırmaz. Ellerime bakıyorum, titremiyorlar. Hiçbir zaman titremezler. Elleri titreyenler karar veremeyenlerdir. Ben hep karar verdim. Hayatım boyunca bana sorulmayan soruların cevabını böyle verdim. İnsanlar beni anlamaya çalışıyor. Dosyalar açıyorlar, isimler koyuyorlar. “ Seri katil ” diyorlar. Sanki bu kelimeler her şeyi açıklıyormuş gibi. Kimse bazı insanların varlıklarıyla odayı neden kirlettiğini sormuyor. Ben kirli şeyleri severim. Kir, insanı özgürleştirir. Hata, insanı gerçek kılar. Sen kök...